فرزاد ملکی؛ فرناز ترابی؛ احد موسی پور؛ مجید محمدی
چکیده
کودکان اتیسم از سطح پائین عملکرد شناختی برخوردارند از آنجایکه فعالیت بدنی بر شناخت و بهزیستی اثرات مثبتی دارد، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخله مبتنی بر مهارتهای حرکتی باز و بسته بر توجه پایدار و انتخابی کودکان اتیسم با عملکرد بالا در یک مطالعه با پیگیری یکماهه بود. به همین منظور تعداد 45 نفر از کودکان با اختلال درخودماندگی ...
بیشتر
کودکان اتیسم از سطح پائین عملکرد شناختی برخوردارند از آنجایکه فعالیت بدنی بر شناخت و بهزیستی اثرات مثبتی دارد، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخله مبتنی بر مهارتهای حرکتی باز و بسته بر توجه پایدار و انتخابی کودکان اتیسم با عملکرد بالا در یک مطالعه با پیگیری یکماهه بود. به همین منظور تعداد 45 نفر از کودکان با اختلال درخودماندگی اتیسم با عملکرد بالا با دامنه سنی 8 تا 10 سال از شهر تهران انتخاب و بعد از انجام پیشآزمون (آزمون عملکرد پیوسته و رنگ واژه استروپ) بهصورت تصادفی در سه گروه مداخله مهارتهای حرکتی باز، بسته و گواه طبقهبندی شدند. کودکان در گروه مداخله به مدت 12 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه به اجرای برنامه تمرینی موردنظر پرداختند، گروه گواه در این مدت فعالیتهای روزانه خود را انجام دادند. درنهایت پس از اتمام آخرین جلسه تمرینی، بلافاصله پسآزمون اجرا شد و یک ماه پسازآن، ارزیابی پیگیری صورت گرفت و نتایج ثبت گردید. نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد اثر مداخله مهارتهای باز و بسته بر توجه پایدار (001/0=p) و انتخابی (001/0=p) شرکتکنندگان معنیدار بود. علاوه بر این در مقایسه جفتی نتایج نشان داد که در مرحله پسآزمون (001/0=p) و پیگیری (001/0=p) عملکرد گروه مداخله مهارتهای باز بهطور معنیداری بالاتر از گروه مداخله مهارتهای بسته و گواه بود. با توجه به یافتهها به نظر میرسد استفاده از مداخله مبتنی بر آموزش مهارتهای حرکتی باز و بسته میتواند روشی سودمند برای فرایندهای توجه ای کودکان اتیسم با عملکرد بالا باشد.
