سینا برک؛ خلیل زندی؛ آزاد الله کرمی
چکیده
هدف پژوهش حاضر، فراتحلیل کیفی مطالعات انجامشده پیرامون نقش هوش مصنوعی در آموزش دانشآموزان با نیازهای ویژه است. در این راستا، ۱۸ مقاله علمیپژوهشی منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱7 تا ۲۰۲۵ با روش فراتحلیل کیفی بررسی و با استفاده از چکلیست CASP، از نظر کیفیت علمی ارزیابی شدند. تحلیل در دو بُعد شکلی و محتوایی صورت گرفت. در بعد شکلی، ویژگیهای ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر، فراتحلیل کیفی مطالعات انجامشده پیرامون نقش هوش مصنوعی در آموزش دانشآموزان با نیازهای ویژه است. در این راستا، ۱۸ مقاله علمیپژوهشی منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱7 تا ۲۰۲۵ با روش فراتحلیل کیفی بررسی و با استفاده از چکلیست CASP، از نظر کیفیت علمی ارزیابی شدند. تحلیل در دو بُعد شکلی و محتوایی صورت گرفت. در بعد شکلی، ویژگیهای مقالات از جمله نوع روش پژوهش، سال انتشار، نوع اختلال موردمطالعه، حجم نمونه، مرتبه علمی و رشته تخصصی نویسندگان بررسی شد. نتایج نشان داد بیشترین پژوهشها در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۳ انجام شدهاند، بیشتر از روشهای کمی بهره گرفتهاند، و تمرکز اصلی آنها بر اختلالاتی چون اوتیسم و اختلال خواندن بوده است. در بعد محتوایی، یافتهها نشان داد که کاربردهای هوش مصنوعی عمدتاً در سه حوزه اصلی تعریف میشوند: ۱) تشخیص، غربالگری و درمان اختلالات یادگیری، ۲) حمایت از نیازهای عاطفی و رفتاری، و ۳) تقویت مهارتها و بهبود عملکرد تحصیلی. همچنین سه پیامد مهم استفاده از هوش مصنوعی در آموزش دانشآموزان با نیازهای ویژه شامل 1) بهبود یادگیری و شخصیسازی آموزش، 2) افزایش کارایی معلمان، و 3) ارتقای عدالت آموزشی شناسایی شد. باوجود این، چالشهایی نظیر کمبود داده، هزینههای بالا، و ملاحظات اخلاقی در کاربرد هوش مصنوعی همچنان مطرح است. یافتههای این پژوهش میتواند راهنمایی برای سیاستگذاران آموزشی در جهت توسعه راهکارهای فناورانه و فراگیر باشد.
مژگان قنات؛ زینب رشیدی؛ فاطمه جعفرخانی
چکیده
یادگیری سیار بهعنوان پارادایمی نوین در عرصه آموزش پتانسیل قابلتوجهی در پشتیبانی از یادگیرندگان با نیازهای ویژه دارد بهشرط آنکه طراحی اصولی در فرایند یادگیری و آموزش در آن اعمال گردد. ازاینرو پژوهش حاضر بهمنظور تعیین راهبردهای آموزشی مبتنی بر یادگیری سیار و ملاحظات طراحی مرتبط با آنها برای دانشآموزان با نیازهای ویژه ...
بیشتر
یادگیری سیار بهعنوان پارادایمی نوین در عرصه آموزش پتانسیل قابلتوجهی در پشتیبانی از یادگیرندگان با نیازهای ویژه دارد بهشرط آنکه طراحی اصولی در فرایند یادگیری و آموزش در آن اعمال گردد. ازاینرو پژوهش حاضر بهمنظور تعیین راهبردهای آموزشی مبتنی بر یادگیری سیار و ملاحظات طراحی مرتبط با آنها برای دانشآموزان با نیازهای ویژه بهمرور ادبیات در این حوزه پرداخت و از دستورالعمل پریزما پیروی نمود. جستجوی مقالات در پایگاههای داده معتبر علمی شامل گوگل اسکالر، ساینس دایرکت و پروکوئست با ترکیب کلیدواژههای تخصصی در محدوده زمانی 2010 تا 2025 انجام شد و 144 مقاله استخراج گردید که پس از غربالگری 18 مقاله مرتبط مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها حاکی از آن است که پلتفرمها و ابزارهای مبتنی بر فناوریهای سیار بهویژه هوش مصنوعی با راهبردهای دسترسی و راحتی، تعامل و ارتباط، شخصیسازی و انطباق با نیازها و انگیزهدهی و تشویق نقش مؤثری در بهبود فرآیند آموزش این گروه از دانش آموزان ایفا کردهاند. اگرچه نتایج گویای ظرفیت بالای این فناوریها در ایجاد محیطهای آموزشی فراگیر است اما فقدان پژوهشهای طولی و مقایسهای برای سنجش دقیق اثربخشی آنها بهعنوان چالشی اساسی مطرح میباشد. همچنین ردپای طراحی آموزشی در بسیاری از مقالات دیده نشد.
