رابطه بین باورهای خودکارآمدی معلم و ادراک دانش‌آموز ازجو کلاس با راهبردهای خودتنظیمی یادگیری دانش‌آموزان ومقایسه آن در دانش‌آموزان دختر پایه اول متوسطه مدارس تیزهوشان وعادی شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی

2 دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

هدف از این پژوهش بررسی رابطه
بین خودکارآمدی معلم و ادراک دانش‌آموز از جو کلاس با راهبردهای خودتنظیمی یادگیری
دانش‌آموزان دختر پایه اول متوسطه و مقایسه آن در دانش‌آموزان مدارس تیزهوشان و
عادی شهر تهران بود. روش پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش
شامل دو گروه معلمان و دانش‌آموزان دختر پایه اول متوسطه مدارس تیزهوشان و عادی
شهر تهران در سال تحصیلی سال 91 -1390 بود. در مدارس تیزهوشان با استفاده از روش
تمام شمار کل معلمان پایه اول متوسطه 5 مدرسه را (که شامل 70 نفر بودند) انتخاب شدند
و  از بین همین مناطق همین تعداد مدرسه
عادی به روش نمونه‌گیریچندمرحله‌ای انتخاب و 70 نفر معلم انتخاب شدند. سپس در کلاس
این معلمان به تفکیک 4 دانش‌آموز انتخاب شدند. به طور کلی نمونه شامل 140 معلم و
560 دانش‌آموزبود. برای جمع‌آوریداده‌ها از پرسشنامه خود کارآمدی معلم تشانن-
موران و  وولفولک (2001)، پرسشنامه در این
کلاس چه می‌گذرد فراسر، فیشر و مک‌روبی (1996)و پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری
پینتریچ و دی‌گروت (1990) استفاده گردید. تحلیل یافته‌های پژوهش که با روش‌های
آماری رگرسیون چندگانه انجام گرفت نشان داد بین خودکارآمدی معلم و ادراک دانش‌آموز
از جو کلاس با راهبردهای خودتنظیمی یادگیری دانش‌آموزان
مدارس تیزهوشان رابطه مثبت و معنادار وجود داشت، همچنین رابطه مثبت و معنادار بین
خودکارآمدی معلم و ادراک از جو کلاس با راهبردهای خودتنظیمی دانش‌آموزان عادی نشان
داده شد. از طرفی نتایج نشان داد که بین این دو گروه در زمینه این رابطه تفاوت
وجود دارد

کلیدواژه‌ها