اثربخشی موسیقی درمانی بر رفتار‌های کلیشه‌ای، رفتارهای آسیب به خود و رفتار‌های پرخاشگرانه‌ی کودکان اتیستیک

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه خوارزمی تهران و مربی مرکز اوتیسم اصفهان

2 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه خوارزمی تهران

3 کارشناسی ارشد روانشناسی کودکان استثنائی دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

یکی از مهم­ترین مشکلات کودکان اتیستیک مشکلات رفتاری این کودکان است. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی موسیقی درمانی بر شدت و فراوانی رفتار­های کلیشه­ای، رفتارهای آسیب به خود و رفتارهای پرخاشگرانه­ی کودکان اتیستیک بود. روش پژوهش آزمایشی دارای طرح پیش‌آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. آزمودنی‌های این پژوهش 24 کودک اتیستیک بودند که از بین 127 نفر از مراجعه­کننده به مرکز اتیستیک اصفهان به صورت در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از نمره‌های آن­ها در آزمون تشخیصی اتیستیک (گارز) همتا شده و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل گماشته شدند و سرانجام یکی از گروه­ها به صورت تصادفی به عنوان گروه آزمایش انتخاب شد. مجموع جلسه­های موسیقی­درمانی که در هفته دو جلسه (یک جلسه فردی و یک جلسه­ی گروهی) بر گزار می­شد، 62 جلسه بود. داده­های این پژوهش از طریق پرسشنامه­ی مشکلات رفتاری جمع­آوری شد و با استفاده از آزمون t تحلیل شد. نتایج نشان داد که موسیقی­درمانی بر کاهش فراوانی رفتار خود­آزاری اثر معناداری داشت (01/0P<). همچنین موسیقی‌درمانی اثر معناداری بر کاهش شدت رفتار خود­آزاری، فراوانی و شدت رفتارهای کلیشه­ای داشت (05/0P<). به نظر می­رسد موسیقی‌درمانی می­تواتد موجب کاهش مشکلات رفتاری کودکان اتیستیک شود و لازم است تمام مراکزی که به این کودکان خدمات ارائه می­دهند از موسیقی­درمانی برای کاهش مشکلات رفتاری کودکان اتیستیک استفاده کنند.

کلیدواژه‌ها