این پژوهش بررسی تأثیر آموزش تقلید متقابل بر بهبود نشانگان کودکان اتیستیک بود. روش پژوهش آزمایشی دارای طرح پیشآزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، 24 کودک اتیستیک (30 تا 54 ماهه)از یک مرکز توانبخشی و نگهداری کودکان اتیستیک انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه آزمایش آموزش تقلید متقابل را طی 70 جلسه (3 روز در هفته و هر جلسه 20 دقیقهای) دریافت کردند. در این پژوهش از آزمون گارز به عنوان پیشآزمون و پسآزمون استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس دادهها نشان داد که تفاوت بین میانگین نمرات کودکان اتیستیک در دو گروه معنیدار است (01/0 p<). این پژوهش نشان داد که روش آموزش تقلید متقابل منجر به بهبود نشانگان (تعاملات اجتماعی، ارتباطات و رفتار کلیشهای) کودکان اتیستیک میشود؛ بنابراین مداخله رفتاری ـ طبیعی به عنوان یک درمان انتخابی جدید و مهم برای کودکان اتیستیک موثر است.
پوشنه,کامبیز , صیام پور,نجمه و عابدی کوپایی,مهیا . (1393). تأثیر روش آموزش تقلید متقابل بر بهبود نشانگان در کودکان اتیستیک. روانشناسی افراد استثنایی, 4(13), 47-64.
MLA
پوشنه,کامبیز , , صیام پور,نجمه , و عابدی کوپایی,مهیا . "تأثیر روش آموزش تقلید متقابل بر بهبود نشانگان در کودکان اتیستیک", روانشناسی افراد استثنایی, 4, 13, 1393, 47-64.
HARVARD
پوشنه کامبیز, صیام پور نجمه, عابدی کوپایی مهیا. (1393). 'تأثیر روش آموزش تقلید متقابل بر بهبود نشانگان در کودکان اتیستیک', روانشناسی افراد استثنایی, 4(13), pp. 47-64.
CHICAGO
کامبیز پوشنه, نجمه صیام پور و مهیا عابدی کوپایی, "تأثیر روش آموزش تقلید متقابل بر بهبود نشانگان در کودکان اتیستیک," روانشناسی افراد استثنایی, 4 13 (1393): 47-64,
VANCOUVER
پوشنه کامبیز, صیام پور نجمه, عابدی کوپایی مهیا. تأثیر روش آموزش تقلید متقابل بر بهبود نشانگان در کودکان اتیستیک. افراد استثنایی. 1393;4(13):47-64.