تأثیر روش آموزش تقلید متقابل بر بهبود نشانگان در کودکان اتیستیک

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران مرکزی

2 کارشناسی ارشد روانشناسی کودکان با نیازهای خاص

چکیده

این پژوهش بررسی تأثیر آموزش تقلید متقابل بر بهبود نشانگان کودکان اتیستیک بود. روش پژوهش آزمایشی دارای طرح پیش‌آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. با استفاده از روش نمونه­گیری در دسترس، 24 کودک اتیستیک (30 تا 54 ماهه)از یک مرکز توان‌بخشی و نگهداری کودکان اتیستیک انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. آزمودنی­های گروه آزمایش آموزش تقلید متقابل را طی 70 جلسه (3 روز در هفته و هر جلسه 20 دقیقه­ای) دریافت کردند. در این پژوهش از آزمون گارز به عنوان پیش­آ­زمون و پس­آ­زمون استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس داده­ها نشان داد که تفاوت بین میانگین نمرات کودکان اتیستیک در دو گروه معنی‌دار است (01/0 p<). این پژوهش نشان داد که روش آموزش تقلید متقابل منجر به بهبود نشانگان (تعاملات اجتماعی، ارتباطات و رفتار کلیشه‌ای) کودکان اتیستیک می­شود؛ بنابراین مداخله رفتاری ـ طبیعی به عنوان یک درمان انتخابی جدید و مهم برای کودکان اتیستیک موثر است.

کلیدواژه‌ها