نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی دانشگاه رازی کرمانشاه

2 کارشناسی ارشد گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

چکیده

اختلال یادگیری ویژه، یک اختلال عصبی تکاملی است. دانش‌آموزان مبتلا به این اختلال علاوه بر مشکلات تحصیلی، سطح بالایی از مشکلات اجتماعی_ هیجانی دارند. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی بازی‌درمانی با کلمات احساسی بر نارسایی هیجانی دانش‌آموزان با ناتوانی یادگیری انجام شد. پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون_پس‌آزمون بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر پایه دوم تا ششم دارای ناتوانی یادگیری شهر کرمانشاه بود که نمونه‌ای به حجم 24 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو بود. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 30 دقیقه‌ای و دو بار در هفته به بازی کلمات احساسی پرداختند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بازی‌درمانی با کلمات احساسی موجب کاهش نارسایی هیجانی این کودکان شده است (001/0>P). نتایج پژوهش حاضر نشان داد بازی‌درمانی با کلمات احساسی می تواند به عنوان روشی مناسب در کاهش نارسایی هیجانی کودکان به کار رود، این نوع از بازی‌درمانی با بیان نمادین احساسات توان ابراز هیجانات منفی مثل اضطراب را افزایش داده و منجر به سازگاری عمومی می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

ابراهیمی، س. (1393). اثربخشی بازی درمانی بر ناگویی خلقی کودکان اتیسم. پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود.
افتخاری، س. (1393). مقایسه تاثیر بازی­درمانی، خنده­درمانی بر اضطراب در کودکان 6 -12 سال. پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد شاهرود.
برجیس، م؛ حکیم­جوادی، م؛ طاهر، م؛ غلامعلی­لواسانی، م و حسین­خانزاده، ع­ع. (1391). مقایسه­ی میزان نگرانی، امید و معنای زندگی در مادران کودکان مبتلا به اوتیسم، ناشنوایی و ناتوانی یادگیری. ناتوانی­هاییادگیری، 3(1)، 27-6.
پورعبدل، س؛ صبحی­قراملکی، ن؛ عباسی، م. (1394). نیمرخ نارسایی شناختی، نارسایی هیجانی و اجتناب شناختی در دانش آموزان با و بدون اختلال یادگیری خاص. روش­ها و مد­­ل­های روانشناختی، 6(20)، 72-55.
پیرزادی، ح؛ و شریفی­ارادانی، ا. (1395). نظریه دلبستگی و مشکلات هیجانی-اجتماعی در دانش­آموزان با مشکلات ویژه یادگیری: تبیین نظری و کاربردهای بالینی. تعلیم و تربیت استثنایی، 16(1)، 56-47.
 حاتمی، ج؛ خورشیدی، م­م؛ بهرامی­احسان، ه؛ رحیمی، ع­س؛ و حاتمی، ا­ج. (1392). نقش سطوح پردازش و همخوانی خلقی در بازشناسی واژه­های هیجانی در افراد دارای ناگویی خلقی. روان‌شناسی کاربردی، 7(1)، 83-69.
حسینی، ف­ا؛ و خیر، م. (1390). نقش ارزیابی شناختی در تبیین رابطه ابعاد فرزندپروری با هیجانات تحصیلی ریاضی و تنظیم هیجانی. مطالعات آموزش و یادگیری، 3(1)، 46-17.
حشمتی، ر؛ اصل­اناری، ر­ا؛ و شکراللهی، ر. (1395). اثربخشی تکنیک­های بازی­درمانی گروهی بر اضطراب حالت، احساسات مثبت و سطح سازگاری عمومی کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری خاص. ناتوانی­های یادگیری، 5(4)، 24-7.
حق­رنجبر، ف؛ کاکاوند، ع؛ دانش، ع. (1390). مقایسه خودکارآمدی، اختلال هیجانی و احساس تنهایی در دانش­آموزان دچار ناتوانی یادگیری و عادی. فصلنامهروان‌شناسیکاربردی، 5 (4)58-42.
زارعپور، ا؛ فلاحی­خشکناب، م و کاشانی­نیا، ز. (1388). بررسی تأثیر بازی ­درمانی گروهی بر میزان افسردگی کودکان مبتلا به سرطان. مجلهعلمیدانشگاهعلومپزشکیکردستان، 14، 72-64.
زاهد، ع؛ رجبی، س؛ امیدی، م. (1391). بررسی مقایسه سازگاری اجتماعی، هیجانی، تحصیلی و یادگیری خودتنظیمی در دانش­آموزان با و بدون ناتوانی یادگیری. مجله ناتوانی­های یادگیری، 1(2) 62-43
سادوک، ب؛ سادوک و آ؛ روئیز، پ. (2015). خلاصۀ روانپزشکی: علوم رفتاری/ روانپزشکی بالینی (ویراست یازدهم)، جلد سوم. ترجمه فرزین رضاعی (1395). تهران: ارجمند.
سلیمانی، س؛ زاهدبابلان، ع؛ فرزانه، ج؛ ستوده، م. (1390). مقایسه‌ی نارسایی هیجانی و مهارت­های اجتماعی دانش­آموزان دارای اختلال یادگیری و بهنجار. مجله­یناتوانی‌هاییادگیری، 1(1)، 93-78.
سهرابی­شگفتی، ن. (1390). روش­های مختلف بازی ­درمانی و کاربرد آن در درمان اختلالات رفتاری و هیجانی کودکان. روش­ها و مدل­های روان­شناختی، 1(4)، 63-45.
عزیزی، ک. (1393). اثربخشی بازی با کلمات احساسی بر اضطراب کودکان دبستان شهر کرمانشاه. پایان­نامه کارشناسی ارشد رشته روان‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی.
فولادچنگ، محبوبه. (1385). نقش الگوهای خانوادگی در سازگاری نوجوانان. فصلنامه خانواده پژوهی، 1(1)، 221-209.
گنجی، م؛ زاهدبابلان، ع؛ معینی­کیا، م. (1391). فراتحلیل پژوهش­های انجام یافته در خصوص نقش الگوهای تدریس بر پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان.فصلنامه­یروانشناسیمدرسه، 1(1)، 108-93.
محمداسماعیل، ا. (1390). بازی ­درمانی (نظریه­ها، روش­ها و کاربردهای بالینی). چاپ سوم، تهران: دانژه.
محمودعلیلو، م؛ هاشمی­نصرت­آباد، ت؛ فرشباف­مانی­صفت، ف. (1394). اثربخشی بازی­درمانی بر اساس رویکرد لوی در کاهش اضطراب کودکان سرطانی. پرستاری و مامایی جامع­نگر، 25(75)، 62-54.
منصوری، م. (1391). بررسی کارکردهای اجرایی در افراد دارای خصوصیات ناگویی خلقی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی. دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی.
نجفی، م؛ و سرپولکی، ب. (1395). اثربخشی بازی­درمانی شناختی-رفتاری بر پرخاشگری و اختلال املاء در کودکان دبستانی. فصلنامه افراد استثنایی، 6(21)، 121-103.
 ندیمی، م؛ و پیشگر، م. (1394). اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر افسردگی و ناگویی خلقی سوءمصرف کنندگان مواد. اولین همایش علمی پژوهشی روان‌شناسی، علوم تربیتی و آسیب‌شناسی جامعه.
نریمانی، م؛ عباسی، م؛ ابوالقاسمی، ع؛ احدی، ب. (1392). مقایسه­ی اثربخشی آموزش پذیرش/ تعهد با آموزش تنظیم هیجانی بر سازگاری دانش­آموزان دارای اختلال ریاضی. ناتوانی­های یادگیری، 2(4)، 176-154.
American Psychiatric Association. (2013). The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition.
Auerbach, J. G., Gross-Tsur, V., Manor, O., & Shalev, R. S. (2008). Emotional and Behavioral characteristics over a six year period in youths with persistent and nonpersistent dyscalculia. Journal of Learning Disabilities, 41(3), 263–273.
Bagby, R. M., Parker, J. D. A., & Taylor, G. J. (1994).The twenty-item Toronto Alexithymia Scale-I. Item selection and cross-validation of the factor structure. Journal of Psychosomatic Research, 38(1), 23-32.
Besharat, M. A., & Shahidi, V. (2014). Mediating Role of Cognitive Emotion Regulation Strategies on the Relationship between Attachment Styles and Alexithymia. Europes Journal of Psychology, 10(2), 352–62.
Cron, E. A. (1998). The feeling word game (Game). (Available from the Feeling Word Game, 316 East Street, Rochester, MI 48307).
Cron, E. A. (2000). The Feeling Word Game: A Tool for Both Teaching and Therapy. The Family Journal8(4), 402-405.
Donges, U. S., & Suslow, T. (2017). Alexithymia and automatic processing of emotional stimuli: a systematic review. Reviews in the Neurosciences, 28(3), 247-264.
Darzi Ramandi, L; Daneshfar, A; & Shojaei, M. (2012). Effects of aromatherapy and play on intellectually disables aggression. Annals of biological research, 3(11), 5211-5215.
Freilich, R., & Shechtman, Z. (2010). The contribution of art therapy to the social, emotional, and academic adjustment of children with learning disabilities. The Arts in Psychotherapy, 37(2), 97- 105.
Frijda, N. H. (1986). The emotions. Cambridge, England: Cambridge University Press.
Grabe, H. J., Schwahn, C., Barnow, S., Spitzer, C., John, U., Freyberger, H. J., … & Volzke, H. (2010). Alexithymia, hypertension, and subclinical atherosclerosis in the general population. Journal of Psychosomatic Research. 68(2), 139-47.
Hayati, M., Smaeeli far, N., Nikroo, M., & Faramarzi, E. (2014), Effectiveness of child-centered play therapy in the decrease of aggression among 5- to-10 year- old children. International journal of psychology and behavioral research, 3(4), 308-316.
Khodabakhsh, M. R., & Kiani, F. (2014). Effects of emotional eating on eating behaviors disorder in students: The effects of anxious mood and emotion expression. International Journal of Pediatrics, 2(4.1), 295-303.
Komaki, G. (2013). Somatization and psychosomatic symptoms. New York: Sperliger.
Linnenbrink, E. A. (2006). Emotion research in education: theoretical and methodological perspectives on the integration of affect, motivation, and cognition. Educational Psychology Review, 18, 307-314.
Miyake, Y., Okamoto, Y., Onoda, K,.Shirao. N & Yamawaki, S. (2012). Brain activation during the perception of stressful word stimuli concerning interpersonal relationships in anorexia nervosa patients with high degree of alexithymia an FMRI paradigm. Journal of Neuroimaging, 201(2): 113-119.
Payer, D. E., Lieberman, M. D., & London, E. D. (2011). Neural correlates of affect processing and aggression in methamphetamine dependence. Archives of General Psychiatry, 68(3), 271–282.
Picardi, A., Fagnani, C., Gigantesco, A., Toccaceli, V., Lega, I., & Stazi, M. A. (2011). Genetic influences on alexithymia and their relationship with depressive symptoms. Journal of Psychosomatic Research, 71(4), 256–263.
Preti, A., Sancassiani, F., Cadoni, F., & Carta, M. (2013). Alexithymia affects pre-hospital delay of patients with acute myocardial infarction: Meta-analysis of existing studies. ClinicalPractice  &  Epidemiology  in  Mental Health, 9, 69-73.
Rieffe, C., Oosterveld, P., & Terwogt, M. M. (2006). An Alexithymia Questionnaire for Children: Factorial and Concurrent Validation Results. Personality and Individual Difference, 40(1), 123-133.
Sabaghian Rad, L; & Fathi, F. (2014). The effect of school games on aggression in 10-14 years old intellectually disabled girls. European journal of experimental biology, 4(5), 129-132.
Wells, T. L. (2005). Emotion and culture in a collaborative learning environment for engineers. Doctoral Dissertation of Philosophy, University of Texas, Austin.