چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش نظریه ذهن بر
ارتقاء همکاری، خویشتن‏داری و قاطعیت کودکان اوتیستیک 12-7 سال شهر تهران بود. روش
پژوهش از نوع پژوهش­های شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود.
جامعه آماری شامل همه کودکان اوتیستیک 12-7 شهر تهران بود. نمونه شامل 12 کودک اوتیستیک
بود که با نمونه‏گیری دردسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و
کنترل قرار گرفتند.ابزار پژوهشی پرسشنامه 38 سؤالی نظریه ذهن و پرسشنامه مهارت‏های
اجتماعی گرشام و الیوت (1990)بود. برای تجزیه و تحلیل داده‏ها، از روش‏های آمار
توصیفی و آمار استنباطی (آزمون
t مستقل و همبسته) استفاده شد.
یافته‏های پژوهش نشان داد آموزش نظریه ذهن موجب ارتقاء همکاری، خویشتن داری و
قاطعیت کودکان اوتیستیک نمی‏شود یا به عبارتی تفاوت معنی‏داری بین گروه کنترل و
آزمایش پس از آموزش وجود ندارد(
p>0/05). با استناد به داده‏های بدست
آمده از این پژوهش می‏توان نتیجه گرفت که آموزش نظریه ذهن موجب ارتقاء همکاری،
خویشتن داری و قاطعیت کودکان پسر اوتیستیک 7-12 سال نمی‏شود.

کلیدواژه‌ها